คุณพ่อกับ ignite bangkok

March 7th, 2010

หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหก นี่หนูโตขึ้นมาขนาดนี้แล้วหรือเนี่ย จาก 3 โลเป็น 8 โลกว่าแล้วนะค่ะ
คุณพ่อเล่าว่า เวลาที่ผ่านมามีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย ที่ถ้าใครไม่ได้เป็นพ่อคงนึกไม่ถึงแน่ๆ เลย และนั้นก็เป็นเรื่องที่ทำให้คุณพ่อนึกถึงพระคุณอากงอาม่า ขอบคุณที่เลี้ยงดูคุณพ่อมาจนโตนะคะ

แล้วเมื่อราวเดือนก่อนน้า @pensri ก็มาชวนคุณพ่อให้ไปพูดในงานที่ชื่อ ignite ซึ่งคล้ายๆ กับ thinkcamp ที่คุณพ่อเคยทำเมื่อปีก่อนตอนหนูเกิดใหม่ๆ ซึ่งที่แตกต่างก็คือ ignite ให้เราพูดเรื่องอะไรก็ได้ ภายในเวลา 5 นาทีเท่านั้น โดยรูปแบบการนำเสนอ ก็คือ 20 slide 15 วินาที/slide
ดังนั้นคุณพ่อ ก็เลยรวบรวมรูปภาพหนูมาทำ Slide ตั้งใจว่า จะเล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาระหว่างหนึ่งปี โดยตั้งชื่อเรื่องว่า “เมื่อเจ้าตัวเล็กครบขวบ” แต่ถ้าแค่นั้น… มันไม่จุดประกาย ก็เลยได้ปรึกษากับ @aerodust ได้ความว่า “ทำไมไม่เปลี่ยนมุมมองสักหน่อยหละ” เลยทำให้คุณพ่อนึกถึงเรื่องชีวิต เรื่องของเวลา เรื่องความแตกต่างระหว่างคน จนออกมาเป็น slide ตามด้านล่างนี้เลยค่ะ

คุณพ่อบอกว่า มีความสุขกับการทำสไลด์มาก ก็เลือกมาแต่รูปเด็ดๆ ของหนูเลย แต่คุณพ่อสารภาพว่า ไม่รู้จะพูดอะไร เพราะแต่ละรูปดูแล้วก็ตื้นตัน มันเป็นภาพความสุขความทรงจำที่ประทับใจตัวเองมากๆ

และแล้วเวลาก็ผ่านไปจนถึงวันที่ 26 ก.พ. วันที่หนูครบหนึ่งขวบพอดี วันนั้นหนูไม่ได้อยู่ที่บ้านรังสิตนะคะ หนูเข้ามาอยู่ในเมืองกับอาม่าที่สาธุประดิษฐ์ แต่ด้วยความคิดถึงคุณพ่อทำงานเสร็จก็รีบขับรถจากรังสิตมาหาหนูเลย วันนั้นเราไม่ได้ทำอะไรกันมาก มีอาอี้ซื้อหนมเค๊กมากินกัน แต่หนูกินไม่ได้ ก็ได้แต่ดู น้ำลายหยดติ๊งๆ คุณพ่อเล่าว่า ความสุขของคุณพ่อ ไม่ได้อยู่ที่การทำงานแต่อย่างเดียว แต่อยู่ที่การได้เห็นหนูมีความสุขด้วย ซึ่งมันคงไม่ใช่แค่การเตรียมความพร้อม การทำงานเพื่ออนาคตของหนู แต่น่าจะอยู่ที่การได้อยู่ในทุกช่วงชีวิตการเติบโตของหนูด้วย

จึงเป็นที่มาของพล็อตเรื่องที่จะไปเล่าทั้งหมดในงาน ignite ในวันที่ 3 มี.ค.
คุณพ่อเล่าให้ฟังว่า พอรู้ว่าจะพูดอะไรก็ได้ print ออกมา แต่วันนั้นเป็นวันที่งานยุ่งที่สุดวันหนึ่ง และก็พลาดไม่ได้ซ้อมก่อนไปพูด ก็เลยไม่รู้ว่าแต่ละสไลด์จะใช้เวลาในการพูดเท่าไร ได้ลองฝึกพูดจริงก่อนงานเริ่มแค่ประมาณ 10 นาทีกับคุณแม่ (วันนั้นคุณแม่ก็ไปเชียร์คุณพ่อที่ Emporium ด้วย)

คุณพ่อได้ลำดับการพูดเป็นคนที่ 3 หลังพี่ @ponddekd และลุง @vasinp เวลาผ่านไปไวมาก คนละ 5 นาทีจริงหรือเนี่ย ตอนนั้นคุณพ่อกำลังสนุกอยู่กับการฟังคนอื่นอยู่เลย แต่เมื่อถึงคราวขึ้นเวที ก็ลุยเลยนะคะ คุณพ่อสู้ๆ

value='http://vp2.me/v/MO1VNmOo0CgsEdii/false'>

name='allowfullscreen' value='true'>

value='always'>

type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"

width="512" height="288">

และก็เช่นกัน 5 นาทีไวเหมือนโกหก ระหว่างพูดคุณพ่อบอกว่า เมื่อมองไปยังคนฟัง ก็รู้สึกดีที่เห็นคนยิ้ม คนสนุกกับเรื่องราวของหนู หนูได้เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คนมากมายที่ได้ยินมีความสุข และคุณพ่อก็จบประเด็นลงตรงที่ว่า คุณพ่อจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด อยู่กับหนูในวันนี้ ไม่ใช่มัวแต่ทำงานเพื่ออนาคต

วันนั้นคุณพ่อได้ tweet มาจำนวนหนึ่งจากผู้สนใจ ดังต่อไปนี้ค่ะ

tweet-ignite

ขอบคุณทุกเสียงที่ tweet เข้ามานะค่ะ
ยังไงสุดท้ายนี้คุณพ่ออยากสรุปไว้ว่า
“ช่วงเวลาชีวิตของคนเราไม่เหมือนกันหรอกครับ มีจุดเปลี่ยนบางจุด จะทำให้เราคิดอะไรได้บางอย่าง อย่างหนูอิงทำให้คุณพ่อคิดได้ว่า ปัจจุบันสำคัญที่สุด”

นั้นคือเรื่องราวทั้งหมดที่หนูพอจะรู้ จากมุมมองของพ่อ ที่หนูได้เข้ามาทำให้มันเปลี่ยนไปคะ ^_^

Hello world!

February 26th, 2009

สวัสดีคะพี่ๆ น้าๆ อาๆ ทุกคน

หนูเป็นเด็กผู้หญิงชื่อ อิงค์ นามสกุล ฉ่ำเลิศวัฒน์ คะ
เรียกว่า อิง หรือ อิงอิง ก็ได้นะค่ะ
อิงค์ แปลว่า ความรู้, การเคลื่อนไหว
คุณพ่อ คุณแม่ ตั้งใจให้หนูเป็นผู้มีปัญญา มีไหวพริบ และใช้ความรู้พลิกแพลงในการแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้คะ

ในที่สุดหนูก็ได้ลืมตาดูโลกในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2552 (เป็นวันธงไชยหรือวันฤกษ์ดีซะด้วยนะ)
สัดส่วนขออุบไว้ก่อนนะคะ แต่น้ำหนักบอกได้คะ ตอนที่คลอดออกมา 3,000 กรัม
ตัวยังแดงๆ หน้ากลมๆ อยู่คะ เลยไม่รู้ว่าเหมือนคุณพ่อหรือเหมือนคุณแม่นะ

ตอนนี้หนูยังง่วงอยู่ คุณแม่ให้นมก็ยังไม่อยากกินซะเท่าไร เดี๋ยวขอพักผ่อนก่อนนะคะ
หนูเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซนค่ะ ไม่งอแงด้วย แต่ว่าตอนนี้ยังช่วยตัวเองไม่ค่อยได้
ดังนั้นวันนี้เลยฉี่ 2 รอบใส่เตียงคุณแม่ และแถมฉี่ใส่คุณพ่อไปรอบนึง แห แห มือคุณพ่ออุ่นไปเลย

คุณพ่อให้สัญญาว่าคุณพ่อจะใช้เวลาให้มีค่าและเป็นประโยชน์ที่สุด เพื่อที่จะได้มีเวลามาดูแลหนูเยอะๆ

สำหรับ พี่ๆ น้าๆ อาๆ ทั้งหลาย ถ้าอยากจะแวะมาเยี่ยมหนู ตอนนี้หนูอยู่ที่โรงพยาบาลรามาแผนกสูติกรรม 2 ชั้น 6 คะ
มีเวลาเยี่ยม 2 ช่วงนะคะ คือ 11:00 – 13:00 และ 16:30 – 20:30
แต่แนะนำว่า ถ้าจะขับรถมาก็หลัง 6 โมงเย็นดีกว่านะคะ ไม่งั้นไม่มีที่จอดชัวร์

และ่สำหรับคนที่ไม่อยากเบียดเสียด ผู้คนคับคั่ง หนูแนะนำว่ามาเยี่ยมหนูที่หมู่บ้านขวัญโดมวิลล่า ข้างธรรมศาสตร์รังสิตดีกว่าคะ ที่จอดรถเพียบ

เอาหละคะ วันนี้หนูง่วงแล้ว ขอตัวไปนอนก่อนนะคะ

ขอบคุณคะ
อิง

2 แม่ลูก